Sana buraya bazı şeyler koyuyorum. Yol boyunca aklında olsun. Lazım olursa açar okursun. Olmazsa da olsun, bir zararı yok burada dursun.
Şuraya bir cümle koydum. Bırak, acımızı birileri duysun. Hem zaten şiir niye var? Dünyanın acısını başkaları da duysun!
Acı mıhlanıp bir kalpte durmasın. Ortada dursun. Olur ya biri eline alır okşar, biri alnından öper. Az unutursun.
Buraya tabiatı koydum. Ağaçları, suyu, ovayı, dağı. Onlar bizim kardeşimiz, çok canın sıkılırsa arada onlarla konuşursun.
Buraya, küçük mutlu güneşler koydum. Günlerimiz karanlık ve çok soğuyor bazı akşamlar, ısınırsın.
Buraya, bir inanç bir inat koydum. Tut ki unuttun, tekrar bak, o inat neyse sen osun.
Buraya yolun yokuşunu koydum. Bildiğim için yokuşu. Zorlanırsa nefesin, unutma, ciğer kendini en çabuk onaran organ, valla bak, aklında bulunsun.
Buraya umutlu günler koydum. Şimdilik uzak gibi görünüyor, ama kimbilir, birazdan uzanıp dokunursun.
Buraya bir ayna koydum arada önüne geç bak; sen şahane bir okursun. Mesai saatlerinde çaktırmadan şiir okursun. N’olcak ki, bırak patronlar seni kovsun!
Burada bir tutam sabır var. Kendiminkinden kopardım bir parça, (bende çok boldur) lazım oldukça ya sabır ya sabır, dokunursun.
Burada güzel çaylar var. Bu aralar senin için çok önemli. Bitki çayları, kış çayları, şuruplar, kompostolar. Demlersin, maksat midene dostluk olsun.
Şuraya Youtube’dan müzikler, Bach dinle filan, koydum. Ama müzik konusunda sen benden daha iyisin, koklayıp buluyorsun.
Buraya bir silkintiotu koydum. Kırk dert bir arada canına yandığım, kırkına birden deva olsun.

Birhan Keskin’ in Fakir Kene şiir kitabı işte böyle güzel böyle özel başlıyor.

fakirrrkeneŞimdi sen bu cümleleri görür, okur ve ruhuna işlersen asla elinden bu kitabı bırakamazsın.
Okur , okur ve yine okursun.
Düşünür, düşünür ve yine düşünürsün.
Güzelleşir, güzelleşir ve yine güzelleşirsin..
Ve bir fakir kene olur, ardına bakmadan yol boyu yürürsün…

Dürüst olmak gerekirse, şiir kitaplarını nadir okuyan biri olarak elime alırken bir an tereddüt ettim. Ama ilk satırlarından itibaren sakın bırakma bahar dedim. Sakın bırakma işte hayatı ellerinde tutabildiğin kitaplardan birine merhaba dedin dedim. Ve sayfalar ilerledikçe de öyle olduğunu anladım.

Kaos dolu bir yaşam döngüsünden geçtiğimiz bu dönemde işte sizlere can simidi tadında bir kitap FAKİR KENE! Günümüz dünyasının acı  tatlı gerçeklerini de şiirlerine yansıtan Keskin, acı ve ironiyi harmanlamış  ve ortaya harika şiirler çıkarmış. Her şiiri diğer şiirleri ile bağlantılı açıkçası tüm şiirleri zincir olmuş ve kocaman bir hayat halkası oluşturmuş.

Sevgili arkadaşım Özlem San’a beni Birhan Keskinle tanıştırdığı için kocaman teşekkür ediyorum. Özlemcim sayende bambaşka bir dünyaya adım attım. Ve attığım her adımda önce Birhan Keskin’e sonrada sana teşekkür ederim. İyi ki güzel insanlar var. İyi ki bu güzel insanlar sayesinde güzel kitaplar var.

İyi ki okumayı seven sizler varsınız. En kısa zamanda Fakir Kene ile tanışmanızı rica ediyorum. Farkındaysanız ilk defa sizlere tavsiye değil rica ediyorum… Çünkü bu kitabın yitip gitmesini istemiyorum. Bu kitap yüreklerinizde değerlensin ve taçlansın istiyorum…

Sevgilerimle

Bahar Baltacı